
SANCTUS[Typografisch ornament]BRUXELLAE, |
Excellentissimis, Illustrissimisque |
ARGUMENTUM. |
| HErmenigildus apud Levigildum patrem in odium vocatus à Gozintha noverca fugam ceperat sed Gothurni & Veraldi (quorum opera potissimum noverca utebatur) arte & fraude revocatus est, novis deinde calumniis traductus apud patrem: quod Romanis deditus, quod Arianorum hostis, quod Catholicus esset, capite damnatur innocens; quem pater deinde facti poenitentia ductus sero luget interemptum. Baron. ex DD. Gregorio Roman. & Turon. |
![]() |
PRAELUDIUM. |
| ARius ab inferis excitatus ad stabiliendam Haeresim suam, Regi Levigildo furorem, & sectae suae genium inspirat. |
![]() |
ACTUS PRIMUS, |
| LEvigildus ingratiam cum filio Hermenigildoredire statuit. Quamobrem mittit ad eiuscastra filium natu minorem Recaredum. |
SCENA II. |
| Dum Hermenigildus post gravem pugnam amorem inter & iram, extremam belli aleam statuit subire, & strenuè se contra patrem defendere, illi à Recaredo fratre superveniente persuadetur ut in aulam redeat, & totum se patri credat. |
SCENA III. |
| Vertumnus politicus Levigildi aulicis vestes ad novum morem, ut aiunt, confectas, in adventum Hermenigildi venales proponit, insinuans à quibus,& qua fraude sinceri animi Princeps circumveniendus sit. |
SCENA IV. |
| Hermenigilduszf ad aulam rediens, conspecto eminus patris palatio, subito timore, quasi mali praesagus, turbatur, sed mox fratris & totius urbis occursu recreatur. |
![]() |
ACTUS II. |
| GOthurnus & Veraldus ob Hermenigildi reditum inaulam, sibi, suisque technis malè metuentes,confictis in eum proditionis litteris, candidam filiiindolem apud patrem denigrare statuunt. |
SCENA II. |
| Dum Rex de filii reditu sibi gratulatur, accipit proditionis ipsius adulterinas litteras, quare amore in iram derepente converso, filium ad se adduci iubet; qui cum ad obiecta sibi crimina nihil aliud respondet, neque fatetur, quam quod Religionem Romanam amplexus sit, hoc uno titulo eum pater ad carcerem rapi imperat. |
SCENA III. |
| Recaredus hoc fratris casu perculsus, furibundi instar perfidum patrem aggreditur à quo pari furore repellitur, hoc tantum impetrato; ut si fratrem sibi velit reddi, cum prius Arianae Haeresi reddat. |
SCENA IV. |
| Chirurgus regius ostendit in aula Levigildi oculos praecipuè aures & linguas sanandas esse: calumnia- [fol. A4r] torum licentiam & regis credulitatem tacitè perstringens. |
![]() |
| ACTUS III. Hermenigildus occisus. SCENA PRIMA. |
| PAter intellectâ filii constantiâ in Religione Christiana, furorem inter & amorem tandem eum divina humanaque iura implorantem à genibus suis avelli, & ad mortem trahi iubet. |
SCENA II. |
| Hermenigildo ad mortem eunte, Iustitia & Innocentia eius, coelum ascendunt, locum ipsi paraturae: ostendunt interim cor impii esse tamquam mare servens, ubi patrem turbatum, & calumniatores à conscientia & desperatione in fugam actos exhibent. |
SCENA III. |
| Recaredus fratri catenis onusto, & ad mortem raptato circa carcerem occurrens, dolore amens non potest avelli. |
SCENA IV. |
| Rex intellectâ filii innocentiâ ex calumniarum fuga, mortis sententiam revocat, sed serò, Tribuno iam ex carcere veniente qui mortuum nuntiet. Quare dolore & furore percitus, cum tota aula carcerem petit, & cadaver amplexus, sine fine luget. |
![]() |
| POSTLUDIUM. |
| Hermenigildi gloria in coelis exhibetur angelico cantu in carcere audito, qui eius innocentiam declarat pariter, & patris luctum accendit. |
| Ad majorem Dei gloriam. |
![]() |