Doctorum sidus, BelgI decus, orbis ocellus,
Deliciaeque hominum, deliciaeque Deum,
Omnia terrarum famâ complexus, ad astra
Lipsius hinc abiit; iamque Deum ore bibit.
(5) Crescere non potuit per totum deditus orbem:
Quo crescat tantum coelum erat; hoc adiit.
Illustresque Animas inter Divosque receptus,
Nectare & aeternis pascitur ambrosiis.
Exuviis Animi posuit Meminerva trophaeum;
[p. 302]
(10) (Haud bustum) quod non atteret illa dies.
Cui gemina Hesperia & Celtae, & Germania, & Angli,
Et quidquid terrae sol videt, invideat.
Quare sollicitas Elegeia siste querelas;
Praeficaque hic nullas elicito lacrymas.
(15) Nemo ferat planctus, aut singultantia verba,
Mistaque maestis suspiria cordoliis:
Ni qui qui virtutem, & Doctrinam sple[n]didum inane,
Nosque immortales morte perire putet.
Passa thorum non passa virum Lucretia nostri
Auiego postgenitis nobilis historia:
Quae virgo& matrona simul, tria lustra peregi
Nupta innupta fimul:semiuiriatque viri
Coniugium tenui cuius languentiamembra
Non Venus adfpexit.non ruber ille Deus.
Sedtacui atquetuli non hancvicinaquerellam
Audiit, aut frater aut pater aut genitrix.
Heu male pro meritis tribuuntur praemiafama!
Alcestim exoriens Solscit,& occiduus:
Solam me Bafilea sedest, me iudice, maius
Semperab igne vri, quam femelignemori.
MISCELLANEA. 308
Ad’1.Hautenum, Non effe aptumseBelgicaMusa.
Hautene Vates, vatis interpres sacri
Idemque iure Belgica Princeps lyrae,
Quo me remotos abropis tecum in locos?
Quxmemora, quodlustrare me iubes iugum?
Qua nulla Vatum trita semita est solo.
Oparce, parce non profano vertici
Debeturista laurus hanc olim tibi
Parnalfi ab ipso detulit Phoebus iugo.
Qui primus aufus fila Belgicae chelys
Mouere plectro.&à bicornivertice
Nouem citare, ad stagna Thetyos, Deas.
Quod inuidebunt haec&illa faecula.
Tua ô tua istaec laus ego quid nifi iocum
Rifumque nautisdebeam&ccaauuponibus?
Fallace vtolim cecidit ales icarus
Penna leuatus:frustra sic famam noui
Ercarmen omnes amulemur Pindari.
In Epistolicas Quastioner.
Siquisquam est, qui probari se cupiatprobis,
Oratione, vita, scriptis denique:
Inhis audacter nomenprofiteormeum..
Apuero edictus, doctus liberaliter;
Moresmaiorum fimul &doctrinam institi..
Amico amicus, benivolenti benivolus,
Ingenuae frontis oris&cordis probi,
Adgloriamgrassatus vera sum vià,
Necego istos mores noui faeculinoui,
Sufpiciofos fraudulentos duplices:
Qui frontehilaro, corde trastiobambulant
Qui gaudent fiquid alteri euênit mali;
Qui merent, siquid alteri euenitboni..
Quosplacitum est laudat, quos placitu est, vituperants
Tomus Tertius V Verone
306 LIPSII
Verone anfalso, cicum non interduint.
Procul haec à nobis edepol haut dicam dolo,
Tales inimicos mi, quam amicos malui.
„Placet vera Virtus. Virtus rebus omnibus,,
Ante it profecto. non peribit, cum perit,
Quem penes est Virtus Virtus’ît immortalitas.
Postindecum iam flos aetatis surgeret.
Et spatia extrema ingrederer adolescentiae:
Magis magifque impendiofe litteras
Amare occoepi, affiduus legere, scribere.
Cuminterea, vterque demoritur parens, loci.
Ego hanc occafionem ad studium Musicum
Effe ratus, concepi iterad oras Italas,
Germaniamque in terram,& terramGalliam
Quafiadmercarum litterarum pergere.
Concepi, perfecique. Dis est gratia,
Laetitiam peperit, parietque, hic mihi labos.
Deindeautem scripsi scripta divolgata funt
Amicum suafu, non meapteaudacia.
Tamen, ut nunc res est, haud me famae poenitet.
Atvos favete,&date crescendi copiam
Ingentis quae se publico applicantbono.
Sinulliusfamam vnquam laesi per iocum,
Si nullius sublegi scripta perdolurn,
Neque lites vilus vnquamautpugnam coepij:
(Necid qui faciunt, dico palam, mihi placent)
Aquum est ab aequis me par impetraffere.
Ab iniquiquis porro, haudaequum est, aequapostulém.
Valeant iniqui,&mali habeant ma gnummalum.
