
| Gobels vertaling is vers-voor-vers, en daardoor geschikt voor een parallel-editie. De achttiende-eeuwse spelling van het Frans (hier weergegeven naar een Amsterdamse editie uit 1729) wijkt enigszins af van de moderne spelling, zodat bepaalde woorden er anders uitzien dan in een moderne editie van Boileau. |
| Pour moi, qui, jusquici nourri dans la Satire, Nose encor manier la Trompette & la Lyre, (225) Vous me verrez pourtant, dans ce champ glorieux, Vous animer du moins de la voix & des yeux; Vous offrir ces leçons que ma Muse au Parnasse Rapporta, jeune encor, du commerce dHorace; Seconder votre ardeur, échauffer vos Esprits, (230) Et vous montrer de loin la couronne & le prix. Mais aussi pardonnez si, plein de ce beau zèle, De tous vos pas fameux observateur fidèle, Quelquefois du bon or je sépare le faux; Et des Auteurs grossiers jattaque les défaux: (235) Censeur un peu fâcheux, mais souvent nécessaire, Plus enclin à blâmer, que savant à bien faire. |
Voor my, tòt-nu gewoon in t SCHIMP-GEDICHT te spreeken, k Durf nòg de LIER niet slaan, nòch KRYGS-TROMPÈTTEN steeken: (225) Verwacht des niettemin, in dit Roemruchtig Perk, Dat ik met Stem en Oog ten minste Uw Lust vertrèrk; U déze LESSEN biê, die k jong, ten Zangberg leerde, Toen met HORATIUS myn Zang-Nimph staâg verkeerde; Uw Yver ondersteune, Uw Geest ontsteeke in Gloed, (230) En U van verre toon den Prys van Lauwerhoed. Hieröm vergeeft my dan, zo k, vol van eedlen Yver, Op t Roemryk Lètter-Spoor betrachtende ieder Schryver, Het zuiver Goud somtyds van t Nâgebootste schift En plompe Rymelaars berispe in t Hékel-Schrift. (235) k Ben lastig, dòch tòt nut: In Kunst-Bespiegelingen Bekwaamer tòt Bedil dan tòt Verbéteringen. |